Układ immunologiczny

Francisco Varela, nazwał układ immunologiczny „drugim mózgiem”.

Układ immunologiczny, podobnie jak układ nerwowy, potrafi zapamiętywać, uczyć się i adaptować się w sensie fizjologicznym.
Oba układy oddziałują na siebie. Jest dowiedzione na przykład, że stres „dostarczony” przez układ nerwowy, osłabia funkcjonowanie układu immunologicznego.
Narządy układu immunologicznego rozproszone są po całym ciele.

Zalicza się do nich:

Grasicę
Szpik kostny
To dzięki nim system jest stale odnawiany

Śledzionę
System limfatyczny
Sieć węzłów chłonnych

Komórki, które tworzą układ immunologiczny nazywane są limfocytami lub białymi ciałkami krwi. Charakterystyczne jest to, że te komórki cały czas krążą w organizmie, w przeciwieństwie do nieruchomych neuronów układu nerwowego.
W szpiku kostnym wytwarzane są limfocyty B, natomiast w grasicy limfocyty T. To te drugie, chociaż mniej liczne, sprawują kontrolę nad limfocytami B.
Długość życia limfocytu B u człowieka, najczęściej wynosi jeden do dwóch dni. To oznacza, że cały system jest odnawiany bardzo szybko. Po tygodniu do dwóch, wszystkie limfocyty zostają zastąpione przez nowe. To co pozostaje, to wzorzec – rodzaje klonów i stopień ich pobudzenia.
Limfocyty B i ich małe rodziny klonów, produkują przeciwciała, które są ich wskaźnikami - jak jedyne w świecie nazwisko. W typowym układzie immunologicznym, krąży około 100 milionów rodzin klonów, każda rozpoznawana, dzięki jedynym w swoim rodzaju przeciwciałom.

Jak to działa?

Kiedy bakteria wnika do organizmu, układ immunologiczny rozpoznaje nietypową jednostkę molekularną. Klony limfocytu B, które mogą połączyć się z tą bakterią, zaczynają dojrzewać i wytwarzać bardzo dużo przeciwciał. Każda bakteria zostaje otoczona przez przylegające do niej przeciwciała i natychmiast zabrana przez płyny. Ta odpowiedź immunologiczna jest podstawą szczepionek.

Podobieństwa między układem nerwowym i immunologicznym

W układzie nerwowym bardzo ważne jest pobudzanie i hamowanie neuronów.

W układzie immunologicznym za pobudzenie uznaje się zwiększenie liczebności rodziny klonu, a hamowanie oznacza wymieranie komórek, czyli zmniejszenie się liczby klonów.

W układzie immunologicznym, wypustki jelita, które reagują na to co się je, są czymś na kształt narządów zmysłu. W układzie nerwowym to oczy i uszy łączą mózg ze środowiskiem zewnętrznym.

W mózgu, zdolności takie jak pamięć czy poczucie „ja” są obligatoryjnymi własnościami wszystkich neuronów. W układzie immunologicznym zawarta jest ciągle odradzające się zdolność podtrzymywania ciała, świadomość jego dziejów i posiadania „ja”.

Układ immunologiczny pozwala człowiekowi na jego fizyczne istnienie. Jeśli wyłączy się go, organizm ginie. Ciało zaczyna się dezintegrować – przykład choroby zwanej toczniem. Komórki zaczynają funkcjonować, w sposób nieskoordynowany1.

Copyright Monika Urbańska 1Artykuł napisany został na bazie książki „Uzdrawiające emocje” pod red. Daniela Golemana, z: „Ja” ciała F. Varela